Η βραδιά με Ghost, τον ενοχλητικό σκυλάραπα και το sarande

Η βραδιά ξεκίνησε με τις καλύτερες των προθέσεων για ηρεμία, τάξη και ασφάλεια. Φευ! Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις. Τσέλιγκας κανόνισε να βρεθεί με Αιχμηρό και 2 φίλους του δικηγόρους, καθώς και Χονδρό ο οποίος δεν εκλήθη σε σύναξη Άρη και ήθελε να κρατήσει σταθερό το επίπεδο σαπίλας στην καθημερινότητά του. Την ίδια ώρα Χάρης και Σπύρος άνοιγαν το δεύτερο μπουκάλι ερυθρού οίνου και ετοιμαζόντουσαν να γράψουν τραγούδι διασκευή στο Smells like teen sprit, με στίχους σχετικούς με τους όρχεις που έχουμε στην κατοχή μας.
Η πρώτη παρέα έκατσε σε ένα πιασοκολέ ρεμπετάδικο με άθλια εξυπηρέτηση και η δεύτερη σε Σομπόν. Πλησίον υπήρχε παρέα από 1 φλώρο σαλονικιό και 2 μουνούδες. Όπως είναι φυσικό υπήρξε προσέγγιση και η κουβέντα κυλούσε κανονικά μέχρι που το ένα γύναιο ανέφερε ότι τη βατεύει γόνος οικονομικών μεταναστών. Φυσικά η απάντηση του Χάρη ήταν χλευαστική (μωρή γαμιόλα με τον αλβανό;;;) και ως επακόλουθο είχε την αποχώρηση τους (σε είχα καταλάβει ότι είσαι φασίστας αφού ξυρίζεις το κεφάλι). Στη συνέχεια έγιναν μάρτυρες τσαμπουκά μεταξύ 2 πακιστανών, ένας εκ τον οποίων έσπασε ποτήρι και πήγε να επιτεθεί στον άλλο. Όλα αυτά στο κεντρικότερο σημείο του Ψυρρή, με 15χρονά χεσμένα πάνω τους με τη μεταφορική έννοια να χέζονται και κυριολεκτικά.
Τσέλιγκας και λοιποί όδευσαν προς Ghost και πριν να ποθεί η πρώτη μπύρα κατέφθασε στην τύχη Χάρης και Σπύρος. Η λογική κίνηση θα ήταν να είχαν πάει legacy η μοίρα όμως δεν ήθελε να τους αφήσει να αγιάσουν. Μετά τις κλασικές κραυγές από τους τρεκλίζοντες νεοεισελθόντες, ξεκίνησε από μέρους τους ασταμάτητος χορός με κάθε μαλακία που έπαιζε εκείνη την ώρα. Χάρης προσέγγισε μια γκομενοπαρέα επιδεικνύοντας Τσέλιγκα (κορίτσια Τσέλιγκας) και εν συνεχεία ξεκίνησε να χορεύει με μια από αυτές τελειώνοντας τη φιγούρα σηκώνοντας την στον αέρα. Σπύρος είχε περάσει έναν από τους δικηγόρους για μπράβο του μαγαζιού και ήθελε να πουλήσει μαγκιά. Ευτυχώς η παρεξήγηση έληξε εν τη γενέσει της. Στα διαλείμματα από το χορό προσπαθούσαν να σπάσουν το τζάμι ενός παραθύρου ανεπιτυχώς. Χάρης έβγαλε τη μπλούζα και συνέχισε τις φιγούρες όπως και τις φιλοφρονήσεις μαζί με Σπύρο προς όποιο αιδιοφόρο όν έμπαινε στο οπτικό του πεδίο (μουνάρα, γκαύλα). Ένας φουκαράς με γυαλιά προσπάθησε να περάσει αλλά τον σταμάτησε πιάνοντας τον από τον ώμο και παρουσιάζοντάς τον στους υπόλοιπους (φλώρος).
Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασε η ώρα και έπρεπε να πάμε στα κορίτσα. Δίπλα στο θέατρο Αποθήκη Χάρης δήλωσε σε 2 γκόμενες που τρέκλιζαν ότι Σπύρος θέλει να τις ουρήσει. Η απάντησή τους ήταν του στυλ ‘όχι είναι μαλακία’ με Σπύρο να απαντάει ότι είναι μαλακία αλλά ωραίο. Αν τους είχε πει ότι ήθελε να τις γαμήσει το πιο πιθανόν θα ήταν να του κάτσουν….Σας έχω αναφέρει ποτέ ότι ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ; Συνεχίζοντας την πορεία προς τα παλιόσπιτα Σπύρος ρωτούσε τους ταρίφες αν ήθελε να τον δουν να παίζει μαλακία και Χάρης έκανε ναζιστικό χαιρετισμό στα διερχόμενα οχήματα γκαρίζοντας. Βρήκε ενασχόληση στην πορεία με κάτι σκουπίδια που τα σκόρπισε σε όλο το πεζοδρόμιο και πάνω σε ένα αμάξι. Ακόμα επεχείρησε να κλωτσήσει και κάτι άλλα χαρτόκουτα σε μια στοά και απετράπει μόνο από αγωνιώδεις κραυγές τσέλιγκα, επειδή περιείχαν άστεγο. Ο οποίος αν είχε κάποια χρόνια καβάτζα με την τρομάρα που πήρε τα έχασε σίγουρα. Διέσχισαν τη no mans land της Αγίου Κωνσταντίνου περνώντας έτσι από τον πολιτισμό στην παρακμή. Οι κραυγές και οι μικροκαταστροφές συνεχίστηκαν μέχρι που στο βάθος είδαμε μια φλεγόμενη καρούτα. Επειδή και ο πιο καλοπροαίρετος μπάτσος δεν θα δεχόταν ότι δεν είναι δική μας δουλειά την κάναμε με ελαφρά. Όχι τόσο ελαφρά ώστε Χάρης να μην προλάβει να κάνει πτώση σε σκουπίδια (η οποία βιντεοσκοπήθηκε από Σπύρο).
Ξεκίνησε η κατάβαση της Ιάσονος και χαιρετούρες σε ανθυγιεινές φυσιογνωμίες (γεια σου ψιλολέλεκα, γειά σου Άρη –σε ένα σωσία του Άρη από το Σκυλά, όπου σωσίας = οποιοσδήποτε άντρας με ξυρισμένο κεφάλι). Χάρης έκοψε από ένα παρτέρι μπροστά από το 19Α ένα μημελυσμόνει για να το προσφέρει στην κυρά Αλεξάνδρα. Στο δρόμο όμως άλλαξε γνώμη και το πρόσφερε σε ένα σπέσιαλ μωρό που κάθονταν στα σκαλιά του κινέζικου με γυρισμένη την πλάτη. Όπως συμβαίνει και στις ταινίες το μωρό απεδείχθη τράβελος πιθανότατα με όλα τα κομφόρ, κάνοντας μας να αναρωτιόμαστε για το κάλτ του σκηνικού. Έξω από κυρά Αλεξάνδρα δήλωσε Χάρης σε έναν που ουρούσε την πράξη του (ουρείς!) και εν συνεχεία τον ρώτησε αν ξέρει το Βάβαρη. Σπύρος δεν ήταν τόσο ευγενής και τον απείλησε επειδή σημαδεύει με το ούρο του την περιοχή μας. Η κυρά Αλεξάνδρα έκλεινε εκείνη την ώρα (όχι Χάρη όχι) και έτσι προτιμήσαμε το αμέσως επόμενο σε βαθμό σαπίλας πορνείο, το από κάτω.
Χονδρός δεν ήθελε να μπει, τον φώναξε όμως Τσέλιγκας γιατί η βραδιά μας επιφύλασσε και άλλο ένα ευτράπελο σκηνικό. Ένας μαύρος σαν το Shorty από το Scary Movie έκανε μανούρα και ζητούσε τα λεφτά του πίσω (give me dekaevro). Χάρης προσπάθησε να τον ηρεμήσει (my friend, get the fuck out) και τελικά μετά από πολλές αντεγκλήσεις και αφού επεράσθη γενεές 14 από την επίσης μαύρη πόρνη ξεκουμπίστηκε. Στο δωμάτιο είχε αφήσει την καπότα με τα φλόκια πάνω στο κρεβάτι και Σπύρος έκανε θερμή παράκληση στην τσατσά να τον αφήσει να τα πιει δυστυχώς χωρίς ανταπόκριση. Βγαίνοντας από το δωμάτιο ο Χάρης – ο οποίος ήταν ο μόνος που κατέθεσε – ούρλιαζε ‘καλά τα έλεγε ο φουκαράς ο αραπάκος’ καθώς η γκόμενα ήταν κομοδίνο.
Έξω από το μετρό ξεκινούσαν τα κτελ για αλβανία. Η πατριωτική συνείδηση του Χάρη δεν άντεξε να υπομένει την επιγραφή σε ένα από αυτά (sarande) και αφού ρώτησε τον οδηγό και έναν άλλο που καθόντουσαν απέξω αν όντως πάει σαράντε (τρεις φορές) εν συνεχεία ξεκίνησε να τους εξηγεί ότι το μέρος λέγεται Άγιοι Σαράντα και όχι σαράντε, εκεί γράφτηκαν σελίδες ιστορίας, βρομιάρηδες , λαμβάνοντας ύβρεις στην υπέροχη και εύηχη αλβανική γλώσσα. Στο μετρό Σπύρος μπήκε στο διπλανό βαγόνι και στη διαδρομή χτυπούσε το τζάμι. Χάρης βρήκε και σχολίαζε ένα γεροντάκι που πήγαινε στην πενιχρή δουλειά του και στη συνέχεια στην κυλιόμενες σκάλες έβγαλε λογύδριο κατά της εργασίας. Ανεβαίνοντας προς την αποβάθρα του ηλεκτρικού χαιρέτισε μια ηλικιωμένη (γεια σας κυρία φιλόλογε, αυτή έμοιαζε με την κυρία Κωτακάκη τη φιλόλογο, βρωμόγρια…), Περιμένοντας το τρένο ενημέρωσε μια άλλη κυρία ότι θα έπρεπε να είναι καθηγήτρια οικιακής οικονομίας (πολλάκις) και στη συνέχεια σχολίασε ένα λεβεντομαλάκα με κουκούλα μπουφάν με γούνα λύκου (α, κοίτα, λεβεντομαλάκας με γούνα λύκου) ο οποίος κοιτούσε με βλοσυρό ύφος. Μπαίνοντας στο τρένο η συζήτηση γύρισε στο σαράντε και το γιατί τα μέρη αυτά θα έπρεπε να ξαναγίνουν ελληνικά. Αυτή η πλούσια από γεγονότα βραδιά έλαβε τέλος με το Σπύρο να αναρωτιέται αν το τρένο που πήραμε είναι το πρώτο ή το τελευταίο. Και εις άλλα με υγεία.