Η βραδιά σε Τηνιακό.

Λοιπόν, η χθεσινή βραδιά υπό άλλες προϋποθέσεις θα σηματοδοτούσε ένδοξη επιστροφή Τσέλιγκα στα δρώμενα της παρασκευοσαββατιάτικης μπεκρίας. Η υπομονή όμως είναι αρετή, όταν δε απουσιάζει τα αποτελέσματα είναι αυτά τα οποία θα διαβάσετε παρακάτω.
Η glucosamine HCL είναι μια φαρμακευτική ουσία την οποία λαμβάνει Τσέλιγκας για ένα πρόβλημα με το γόνατο του. Ο συνδυασμός με αλκοόλ επιτρέπεται με μέτρο όμως καθώς προκαλεί υπνηλία! Στο Αλκόπαρτο είχε προνοήσει να μη πάρει το αναβράζον δισκίο ώστε να μπορέσει να πιει. Το λογικό θα ήταν να κάνει κράτη για όσες μέρες απομένουν να τελειώσει η αγωγή (καμιά δεκαριά). Όταν όμως ο Χάρης ανέφερε ότι θα οδεύσουν προς Τηνιακό η πρόταση ήταν υπερβολικά δελεαστική για να υπάρξει λογική σκέψη και συνεπώς αυτοσυγκράτηση.
Τσέλιγκας συνάντησε Χάρη και Σπύρο να απολαμβάνουν τις μπύρες τους σε τραπέζι δίπλα στην έξοδο και ουχί δίπλα στις τουαλέτες όπως επιβάλλεται. Σπύρος με νωχελικό ύφος βολιδοσκοπούσε όλο το μαγαζί και από το στόμα του έβγαιναν εκφράσεις σπάνιας ομορφιάς με υπέροχη χροιά φωνής (το g baaaaaanyyy, μωρρρό μου θέλω να σε γαμήσω, φυγαποδωρεεεεεε κλπ). Ήδη η παρέα που έκανε το λάθος να καθίσει δίπλα μας (αν διαβάζετε να αφήσετε σχόλιο!) κοιτούσε αηδιασμένη. Όπως αηδιασμένος ήταν και ο παλιός μάγκας με τη γυναίκα του σε επίσης γειτονικό τραπέζι, αυτός με τον οποίο τη βραδιά που έπαιζε Ελλάδα – ισραήλ είχαμε βαθυστόχαστη συνομιλία (οι άνομοι εβραίοι) και που στη γυναίκα του είχαμε πει με πολύ χαρά ‘να τον χαίρεστε!’. Να κάνω μια παρένθεση εδώ και να πω ότι η συγκεκριμένη βραδιά ήταν από τις πιο χυδαίες που έχουν υπάρξει αλλά δυστυχώς τότε δεν καταγράφαμε τις μαλακίες μας.
Δίπλα στις τουαλέτες υπήρχαν ενωμένα 3 τραπέζια μόνο με μαντραχαλαίους και 3 γκόμενες. Την πρώτη, η οποία ήταν καστανόξανθη με φουλάρι την επονομάσαμε ‘βρωμόμουνο – ΔΑΠίτισα’, λόγω του ότι δεν έπινε καθόλου, κάπνιζε Davidoff συνέχεια και γενικότερα έδινε την εντύπωση ότι επιτρέπει σε όλους διαχύσεις χωρίς όμως να αφήνει να τη βατέψει κανένας. Η δεύτερη η οποία ήταν ξανθιά, σεμνή και κοιτούσε αρκετά το Σπύρο ο οποίος γκάριζε, επονομάστηκε ‘μωρό’. Η τρίτη ήταν μια γεματούτσικη μελαχρινή, την οποία Τσέλιγκας χωρίς κανένα προφανή λόγο την επονόμασε ‘γύναιο’. Σπύρος φώναζε κομπλιμέντα σε κάθε ευκαιρία προς το μέρος τους (κάτσε κάτω μωρή καργιόλα σκατά έχεις στον κώλο σου, έχω μεγάλα αρχίδια)αλλά δυστυχώς ούτε αυτές έδωσαν σημασία, ούτε και οι παρατρεχάμενοι τους, που στην ουσία αυτό ήταν το ζητούμενο.
Πάνω στην ώρα εμφανίστηκε πακιστανός μικροπωλητής και με αιματηρά παζάρια (5 € από 10) έγινε η αγορά του αιώνα, μια κομπολογάρα τεραστίων διαστάσεων που συνήθως χρησιμοποιείται σα διακοσμητικό. Στο διπλανό τραπέζι κάθονταν 2 γκομενάκια με 2 φλώρους, από τη μία εκ των οποίων Τσέλιγκας πήρε τηλέφωνο για μετέπειτα επικοινωνία και επίσκεψη σε μπουζουκερί. Για κάποιο περίεργο λόγο όμως που δεν είναι δυνατόν να καταλάβουμε το κινητό ήταν κλειστό. Με την εν λόγω κοπέλα υπήρξε σοβαρή συζήτηση περί σχέσεων και ξεδίπλωμα του απύθμενου μίσους που τρέφουμε για τις Ελεεινήδες (η ίδια δεν ενέπιπτε σε αυτή την κατηγορία). Μια μουνουδοπαρέα δίπλα όμως είχε στήσει αυτί. Όταν αποχώρισαν τα 2 νέτα η προσοχή μας στράφηκε σε αυτές. Χάρης έκανε διπλά πρόταση, πρώτα για μπουζούκια και όταν αυτές δήλωσαν ροκούδες, για Revenge. Τσέλιγκας στη συνέχεια πρότεινε να μας ακολουθήσουν την Κυριακή στο καζίνο. Όταν υπήρξε αηδιασμένη άρνηση και για τις 3 υπερ-προτάσεις μας, που ελάχιστες θα αρνιόντουσαν το λόγο έλαβε Σπύρος με Χάρη που φρόντισαν να ενημερώσουν τα γυναικοειδή ότι έχουν αρχίδια. Στην αρχή το δέχθηκαν χαλαρά όσο όμως περνούσε η ώρα και τους το επαναλάμβαναν άρχισαν να μειδιούν. Χάρης τις πληροφόρησε ότι μπορούν να τους βρίσουν ελεύθερα και μια εξ’ αυτών τον απεκάλεσε αρχίδι, πράγμα το οποίο το δέχθηκε με μεγάλη ευχαρίστηση. Διπλωματικές σχέσεις ξεκίνησαν όμως και με την παρέα δίπλα, στους οποίους Σπύρος ανέφερε τον παρόν διαδικτυακό βόθρο καθώς και με την παρέα του βρωμόμουνου καθώς μας ζήτησαν την κομπολογάρα για να βγάλουν φωτογραφίες. Σπύρος σε μια επίσκεψη στην τουαλέτα χούφτωσε τη ΔΑΠίτισα η οποία όμως δεν έδωσε σημασία.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά οδεύσαμε προς πλατεία Εξαρχείων. Σπύρος φώναζε ‘γαμώ την αναρχία’ και κόλλησε τη μούρη του μπροστά σε κάτι βρωμιαραίους. Σε ένα μαγαζί κοντά στην πλατεία (δεν υπάρχει η παραμικρή ιδέα τι ήταν, ίσως βιβλιοπωλείο) είχε κάτι σαν πάρτι εγκαινίων. Τσέλιγκας ζήτησε μπύρα και όταν του πρότειναν να πλερώσει το ανέφερε στους άλλους αηδιασμένος. Μπύρες πάρθηκαν από το περίπτερο και η παρέα επέστρεψε ουρλιάζοντας ‘ τον εισβολέεεεεεαααααα, τον Τακούυυυυυυληηη’ και άλλες πολυαγαπημένες ατάκες που έκαναν τους ξεπλένηδες να κοιτούν ενοχλημένοι. Μετά από λίγο μιας και δεν υπήρχε άλλο ψωμί στην υπόθεση ξεκινήσαμε για να πάμε σε Κούλη, το μαγαζί του οποίου ήταν άδειο. Αποφασίστηκε να πάμε για βρωμιά Ινδού στη Μεσολογγίου, ο καργιόλης όμως για άλλη μια φορά ήταν κλειστός. Έτσι, Τσέλιγκας πρότεινε να φαρμακώσουμε κοτόπουλο από σαντουιτσάδικο που έχει ανοίξει στην Ομόνοια.
Ο μάστορας φορούσε ένα μπουφάν με διακριτικά στρατού, από αυτά που είναι στη μόδα γιαυτό και Τσέλιγκας τον αποκάλεσε επιλοχία. Η σαντουιτσάρα έσπειρε και υπήρξε χαιρετισμός σε σωσία Κατέλη τον οποίο προσκαλέσαμε να μας ακολουθήσει στα κορίτσα. Ο ίδιος μας έδειξε φωτογραφία στο κινητό από κινεζάκια στη Βάθης που εκδίδονται για 50 € και στη συνέχεια έμεινε αρμένικη βίζιτα στο φαγάδικο. Τσέλιγκας είχε αρχίσει προ πολλού να παρακμάζει και μπήκε αγριεμένος στα έγκατα της Γερανίου με κραυγές, ενώ στο βάθος φαινόντουσαν οι μαύρες στα γνωστά τους πόστα. Στο δρόμο μάλιστα κουτούλησε σε ένα δέντρο γιατί περπατούσε με τα μάτια κλειστά. Μετά από μια μικρή περιπλάνηση φτάσαμε σε κυρά Αλεξάνδρα η οποία όμως απουσίαζε!
Με την αλλοδαπή τσατσά δεν υπήρχε καμία συνεννόηση, η ευχάριστη έκπληξη ήταν η επιστροφή της Ζωίτσας με νέο λούκ – ράστα. Τσέλιγκας έκοψε επικούς ύπνους σε καναπέ και επιστρατεύτηκε η Ζωίτσα για να τον κάνει να ξυπνήσει με χάδια για να φύγει. Δεν υπάρχει καλύτερη αίσθηση στο πρόσωπο σου, από ένα χέρι που έχει πιάσει 40 διαφορετικά παπάρια την ίδια μέρα, Τσέλιγκας ήταν όμως πολύ κομμάτια για να το εκτιμήσει. Στο σταθμό της Αττικής ενώ περιμέναμε το τρένο της επιστροφής μάλιστα υπήρξε και ο κάτωθι διάλογος σπάνιας απαλεψιάς:
Χ: Έχει και Πιπεριά αύριο
Τ: (κοιμούμενος όρθιος) Έρχονται τα φαγητά περιμένετε…
Άβυσσος….Τσέλιγκας βγήκε Μαρούσι αντί Νερατζιώτισα και περίμενε στο πουτσόκρυο για το επόμενο τρένο. Σπύρος μπήκε σε ταριφάδικο το οποίο μύριζε λιβάνι και θυμίαμα. Σε παρατήρηση Σπύρου ότι το ρελεδάκι για τα αλάρμ θέλει άλλαγμα, ο ταρίφας του πρότεινε να ξεμοντάρουν το ταμπλό και να το φτιάξουν. Με αυτές τις ωραίες εικόνες ένα ακόμα έμεσμα, που πολύ θα ήθελε να αποκαλείται νυχτερινή διασκέδαση έλαβε τέλος.